Artykuły

  • Wykrywanie szczepów Acinetobacter


Zapisz się teraz by otrzymywać
ciekawe informacje na temat
Twojej pracy!



Zapraszamy do udziału
w interesujących
dyskusjach
na forum:
wejdz


Lekowrażliwość


Z kart historii…

 

W 1944 roku James G. Vincent i H.W. Vincent do określania oporności drobnoustrojów na antybiotyki zastosowali zamiast metody dyfuzji w żelu, krążki papieru nasączone penicyliną1. Trzy lata później Amedeo Bondi zaproponował użycie powszechnie dziś stosowanych krążków bibułowych o średnicy 6,5 mm2.


Na początku lat 50. XX w. bibułowe krążki antybiotykowe wprowadzono w większości laboratoriów w USA. Stosowano jednak odmienną metodologię, różniącą się objętością innokulum, stężeniem antybiotyku i temperaturą inkubacji. Wyniki testów interpretowano wyłącznie na podstawie obserwacji wielkości zahamowania strefy wokół krążka lub jej braku3.


Pracę nad standaryzacją metody oznaczania lekooporności podjęli William Kirby, Alfred Bauer, John Sherris i Marvin Turck. Zebrali oni dotychczasowe wyniki badań i dla ponad 20 antybiotyków określili korelację pomiędzy wielkością strefy zahamowania wzrostu bakterii, a najniższym stężeniem danego antybiotyku hamującym wzrost drobnoustroju. Ich publikacja, która ukazała się w 1966 roku, wyznaczyła standardy oznaczania lekowrażliwości drobnoustrojów w diagnostyce klinicznej4. Metoda krążkowo-dyfuzyjna została oficjalnie zatwierdzona w 1975 roku przez ówczesny amerykański Narodowy Komitet ds. Standardów Klinicznych i Laboratoryjnych, NCCLS (ang. National Committee for Clinical Laboratory Standards), a dla upamiętnienia jej autorów została nazywana metodą Kirby-Bauera.

 

Bibliografia:

1.           Vincent, J. G. & Vincent, H., W. Filter paper disc modification of the Oxford cup penicillin determination. Proc. Soc.   

        Exp. Biol. Med. 55, 162-164 (1944).

2.           Bondi, A. & Spaulding, E. H. A routine method for the rapid determination of susceptibility to penicillin and other  

        antibiotics. Am. J. Med. Sci 213, 221-225 (1947).  

3.           Wheat, P. F. History and development of antimicrobial susceptibility testing methodology. J. Antimicrob. Chemother 48

         Suppl 1, 1-4 (2001).

4.           Bauer, A. W., Kirby, W. M., Sherris, J. C. & Turck, M. Antibiotic susceptibility testing by a standardized single disk

         method. Am. J. Clin. Pathol 45, 493-496 (1966).