Z kart historii…

Zaledwie kilka lat po opisaniu przez Karla Ebertha pałeczki duru brzusznego (1880) i odkryciu pałeczki okrężnicy przez Teodora Eschericha (1885), w 1887 roku André Chantemesse i G. Fernand Widal wykorzystali do różnicowania Escherichia coli i Salmonella typhi wodę peptonową z dodatkiem glukozy lub laktozy. Zdolność bakterii do fermentacji odczytywano na podstawie zmiany pH.

W 1889 roku, dzięki okryciu przez Shibasaburō Kitasato zdolności Escherichia coli do rozkładu indolu, żmudne miareczkowanie hodowli roztworem NaOH w celu oznaczenia jej pH, zastąpiono próbą indolową. Pominięcie tej czasochłonnej procedury stało się możliwe także po wprowadzeniu do podłóż mikrobiologicznych dodatkowego składnika - wskaźnika pH. Początkowo był nim lakmus, który później zastąpiono innymi wskaźnikami pH m.in.: czerwienią fenolową, fuksyną zasadową, purpurą bromokrezolową i błękitem bromotymolowym. Wskaźniki te stosowane są do dziś także w produkowanych przez nas pożywkach.

W 1900 roku MacConkey opisał pierwsze stałe podłoże wybiórczo-różnicujące dla pałeczek z rodziny Enterobacteriaceae. W początkach XX w. uczonym udało się wyizolować i wyhodować czynniki etiologiczne najczęściej występujących chorób zakaźnych. Wiedza, którą mikrobiolodzy zgromadzili na temat właściwości biochemicznych znanych im bakterii chorobotwórczych stworzyła podstawę do opracowania pierwszych schematów identyfikacji mikroorganizmów w oparciu o ich zdolności do rozkładu substratów zawartych w pożywkach.

Właściwości biochemiczne mikroorganizmów nadal stanowią podstawę identyfikacji bakterii w laboratorium klinicznym, choć tradycyjne, pracochłonne metody zostały wyparte przez szybkie testy, służące do identyfikacji bakterii. W 1970 w Stanach Zjednoczonych, Pierre Janin z Analytab Products Inc. opracował, a cztery lata później opatentował pierwszy, oparty na dwudziestu reakcjach biochemicznych, skomputeryzowany system identyfikacji biochemicznej bakterii, zwany Analytical Profile Index (API).

Komercyjne systemy identyfikacji biochemicznej zrewolucjonizowały rutynową diagnostykę kliniczną.

Bibliografia:

Na podstawie: Collard, P. The development of microbiology. Cambridge University Press: Cambridge, New York (1976).